สมัครเล่นบาคาร่า บาคาร่าออนไลน์ สแตนลีย์ โฮ ก่อนจะมาเป็นเจ้าพ่อคาสิโนมาเก๊า 3/3

สมัครเล่นบาคาร่า
สมัครเล่นบาคาร่า เมื่อผ่านพ้นห้วงแห่งความโหดร้ายในชีวิตมาได้ สแตนลีย์ โฮในปัจจุบันจึงกำลังเรียกร้องบางส่วนที่เคยขาดหายไปเมื่อเขายังเด็ก เขาใส่ใจกับการดูแลรักษาสุขภาพส่วนตัว ทุก ๆ วันจะลงว่ายน้ำในสระส่วนตัว หรือเล่นเทนนิสสลับกันไปส่วนช่วงวันหยุดพักผ่อนสุดสัปดาห์จะออกล่าสัตว์ นอกจากนั้นเขายังเป็นนักเต้นรำเท้าไฟที่มีท่วงท่ากระฉับกระเฉงคล่องแคล่วตรงข้ามกับวัย สแตนลีย์ โฮเห็นว่าการเต้นรำเป็นสิ่งที่ดึงเขาออกจากปัญหาชวนปวดหัวร้อยแปดในชีวิต สำหรับลูกสาว 7 คนกับลูกชายอีก 1 คน สแตนลีย์ โฮไม่ได้มุ่งมั่นที่จะให้พวกเขาต้องเข้าไปพัวพันกับความสับสนวุ่นวายเหมือนกับตัวเขา หากสนับสนุนให้แต่ละคนได้ค้นพบลักษณะหรือคุณสมบัติพิเศษของตนเอง มีอะไรบางอย่างที่พิเศษมากๆ ในความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับพวกเราพ่อจะเป็นคนที่ คอยสนับสนุนพวกเราให้ค้นหาคุณสมบัติพิเศษของตนเอง อย่างฉันชอบกีฬาและบัลเล่ต์ พ่อก็จะคอยกระตุ้นให้ฉันรู้สึกสนุกกับสิ่งที่ฉันชอบ สมัครเล่นบาคาร่า และพวกเราก็ทำตามอย่างพ่อพวกเราชอบการท้าทายและจะหาทางเอาชนะสิ่งที่ท้าทายเหล่านั้นให้ได้” แองเจลา บุตรีผู้หนึ่งของสแตนลีย์โฮกล่าว
บาคาร่าออนไลน์ ยิ่งกว่านั้น สแตนลีย์ โฮยังเป็นพ่อที่เอาใจใส่ลูก ๆ อย่างมาก วันอาทิตย์จะเป็นวันที่เขาอุทิศให้กับครอบครัวเต้มที่ด้วยการพาครอบครัวไปเดินเที่ยวซื้อของหรือหาอาหารอร่อย ๆ ทานร่วมกันโดยพักความวุ่นวายในกิจการของเขาไว้ทั้งหมด สแตนลีย์ โฮยังได้ชื่อว่าเป็นผู้ใจบุญที่บริจาคเงิน เพื่อการกุศลหลายต่อหลายแห่งจนได้รับการยกย่องจากรัฐบาลฟิลิปปิ้นส์และได้เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของเหล่าเนตรนารีฮ่องกงด้วย ถ้าจะมีสิ่งที่น่าแปลกเกี่ยวกับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดคนหนึ่งของเอเชียอย่างสแตนลีย์ โฮผู้นี้ก็คงจะเป็นความเห็นของเขาเกี่ยวกับการพนันที่ว่า “ผมเกลียดการพนันมาก เพราะทนนั่งเล่นทั้งวันทั้งคืนอย่างนั้นไม่ไหว” ใช่ล่ะ เขาไม่อาจอดทนต่อเกมพนันบนโต๊ะได้ แต่เขาทนรอได้เสมอกับเกมพนันธุรกิจที่ดำเนินมาตลอด 27 ปีเต็มและต่อไปอีก 10 ปีข้างหน้าเมื่อโปรตุเกสคืนเกาะมาเก๊าให้กับจีนในปี 1999 ซึ่งเขายืนยันไว้อย่างหนักแน่นว่า “ธุรกิจส่วนใหญ่ของผมอยู่ที่นี่ผมเชื่อในอนาคตของฮ่องกงและมาเก๊า บาคาร่าออนไลน์ ผมจะอยู่ที่นี่ต่อไป ผมไม่คิดจะอพยพไปไหนไม่ว่าจะในปี 1997 หรือ 1999 ที่นี่เป็นบ้านของผม ผมจะต้องอยู่ที่นี่”